Hoe het voelt om benauwd te zijn ( en
daarnaast longontsteking te hebben).
Vaak dan vragen mensen zich af hoe dat
nou voelt, ECHT benauwd.
De meeste gezonde normale mensen hebben
nooit echt veel last met ademen en niet vaak klachten van
benauwdheid. Misschien wel als ze flink aan het sporten zijn, en
hijgen of even buiten adem zijn. Of als ze verkouden of grieperig
zijn, hun heus dichtzit, en zich wat slijm in hun longen bevindt. En
van mensen die roken, zou ik me kunnen voorstellen dat die
benauwdheid een tikkeltje erger is ( als ze nog niet ouder zijn dan
50 en niet meer dan een pakje per dag rookten, schat ik zo).
Een vriendin van me vergeleek het met
'fietsen/rennen tegelijkertijd praten en daarnaast ook nog eens een
appel eten'. Sja, dat klinkt ook wel als benauwd zijn.
Het benauwd zijn van astmapatienten
wordt vaak omschreven als 'moeten inademen en uitademen'door een
rietje. En dat klopt ook. Dat is wel degelijk het gevoel wat ik krijg
tijdens een astma-aanval. Daarbij hoor je het dan ook nog piepen en
fluiten, wat best angtaanjagend kan zijn.
Het voelt zo : je krijgt de lucht heel
moeilijk in je longen, en dankzij je spastische longen krijg je de
lucht er ook weer supermoeilijk uit. Niet fijn dus.
De benauwdheid van COPD-patienten is
ook weer wat anders. Bij hen zijn de longblaasjes ( die zorgen voor
de uitwisseling van zuurstof naar het bloed en afvalstoffen, dus co2
om uit te ademen) uitgelubberd en niet meer elastisch. Dus die
benauwdheid is te wijten aan een continu heel erg laag
zuurstofgehalte in het bloed. Ze hebben ( tot hoever ik weer, ik heb
ook copd, maar anders) dus geen last van extreem piepen of pijn, wel
last van reutelen en rochelen. Ze hebben ook moeite hun lucht kwijt
te krijgen, door de slapte van de longen. ( slapte dus, en niet
spasme. Heel iets anders dus)
Het benauwd zijn door een
longontsteking ( of een dubbele longontsteking) is weer anders. Voor
mij is dat een constante benauwdheid, het gevoel alsof er in mijn
longen watten zitten, waar de lucht niet kan komen, niet doorheen
kan. Daarbij doen zowel in-en-uitademing heel veel pijn ( wat in mijn
geval ook versterkt word doordat mijn longvliezen, de pleura,
geirriteerd is en prikkeling geeft. Dit voelt bij bij alsof je van
dat bolletjesplastic voelt knappen onder je vingers, maar dan dus
rondom je longen, het meest onderaan, en aan de achterkant), en je
voelt taai slijm brommen en reutelen, je hebt wel hoestprikkels, maar
vanwege de scherpe pijn tijdens het hoesten probeer je die te
onderdrukken.
Doordat je longen zijn ontstoken, is er
geen uitwisseling van zuurstof tussen de longen en het bloed op
sommige plaatsen, dat geeft dus die continue benauwdheid. Bij
inspanning, wanneer je dus meer zuurstof verbruikt dan in rust, is de
benauwdheid nog erger. Dan komt er bij mij een misselijk gevoel en
hoofdpijn aan te pas.
Als ik een hele ernstige longontsteking
of benauwdheidsaanval ( of ineengeklapte long/delen van de long,
atelectase heet dat) heb, dan is ademen het enige waarop ik me kan
focussen. De benauwdheid is dan zo overweldigend, en het
zuurstoftekort in mijn bloed zo groot, dat ik in een 'overleef-modus'
terecht kom. Ik kan dan alleen kaarsrecht zitten, licht
voorovergebogen, soms met mijn handen op mijn hoofd, en zwoegen voor
elke teug ademen. Mijn borstkas gaat dan indrukwekkend hard op en
neer. En dit, dit zwoegen, dat hou je best een tijdje vol, maar dan
raakt je lichaam uitgeput, je bloed raakt uit balans doordat er te
weinig zuurstof en teveel co2 in je bloed ( dat wat je normaal
uitademt). Dan gaan de artsen regelmatig in je slagader bloedprikken.
Om te kijken of je niet naar de intensive care of aan de beademing
moet.
Ik heb het allemaal meerdere keren
meegemaakt. En om eerlijk te zijn, beademd worden is geen pretje,
maar gewoon even je kunnen focussen op iets anders dan dat ademen,
wat voor de meeste normale mensen gewoon gaat zonder bij na te
denken, is zo heerlijk. Geademd worden in plaats van happen naar
ademen......
Dit stukje heb ik geschreven naar mijn
eigen inzicht en kennis en gevoelens, dus vergeef het me als het
medisch gezien niet helemaal goed uitgelegd of correct is.
Liefs,
Sophie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten